30 Mart 2016 Çarşamba

Gün

Hayat, müzikte.
Müzik ise hayatın her yerinde.
Notalar ve onlara can veren veren enstrümanlar.
Her birinde farklı bir dokunuş, bir nefes ya da darbe.
Farklı gamlar, her biri farklı renklere boyanmış.
Gülücük.
Gözyaşı.
Hüzün.
Hüzünle gelen kahkaha.
Koro. 
Arya.
Fortissimo piano. 
Aşk.
Dostluk.
Sesler, sanki gökyüzünden kopup gelmiş gibi kulaklarımı dolduruyor.
Hayat, dinlediğim her bir eser kadar.
Karmaşa, ya da sadelik. 
Ezberimdeki bilinmeyenin tellere her vuruşunda ruhumdaki yankı.
Sesler. Her biri bir bedende. Bedenler ise birbiriyle uyum içinde. Parçası oldukları bütünlüğü inkar ettikçe kusursuzlaşan ömürlerin, bütünle uyumu.
Fortissimo.
Öfke!
Öfkenin sarımtırak rengi, nefretin kan kırmızısına dönüşürken gıcırdayan dişlerin, çırpınan kalplerin tuttuğu ritmi tamamlaması.
Sus.
Dinlenmek. Biraz olsun nefes alabilmek. Koşuşturmadan, duygulardan ve konuşmalardan uzak kalan. Kendime ayıracağım bir kaç kalp atışı.
Kulağımda uğuldayan kanın pompalanışı.
Sessizlik uzadıkça gerilen teller. Birer gam yükseğe çekilmiş gibi keskinleşen düşünceler. Düşüncelere yön veren duygular.
Bunlarla başbaşa geçirilen yıllar süren birkaç dakika. Karanlıkta unutulmaya yüz tutanların unutulmamak için son bir çırpınışı. Anıların acılara yol gösterme çabasıyla huzursuzluğun kabarması.
Dal niente.
Gözlerini aç.
Geceden aklında kalan anılar yavaş yavaş bilincin kıyılarına adım atıyor.
Gözlerini aç.
Aydınlanmaya başlayan zihnin, güneşin doğuşuna ayak uydurması.
Bulutlar. Göz kapakları.
Gözlerini aç.
Yorganın kolları sıkı sıkı sarılmış bedenlere.
Gözlerini...
Açtım!
Düşünceler, duygular. Gerçekler.
Ayağa kalk ve hayatına yeni bir adım daha at.
Crescendo.
Koşuşturmaca ve sorumluluklar. Sesler ve akreple yelkovanın bitmek bilmeyen yarışında ikisini birden koşarak geçme çabası. Ya da güneşi.
Kalabalığın içinde kendini kaybeden düşünceler ve bedenler. 
Sabahı akşama bağlayan her saniyede hızlanan adımlar.
Decrescendo.
Yorgunluk.
Zihinlerde ve bedenlerde. Bunların biriktikçe ruhu yorması.
Yaşlanmak. Ya da yaşlanmaya başlamak, yavaş yavaş.
Daha güçsüz atan kalp ve daha titrek alınan her yeni nefes.
Al niente.
Kapat artık gözlerini. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder